AĞLAYAN KAFE

TÜKETİYOR MUYUZ TÜKENİYOR MUYUZ?

Tue, 22 Sep 2009 16:13:00 +0300

Tüketme dediğimiz hadise bir şeylerin üzerini örttüğümüzde, ondan yürek ve beden hareketimizi esirgediğimizde başlar.Yani toz yığınları arasında kalıyorsa ilişkiler,yosunlar kaplamışsa etrafını biz onu çoktan terk etmiş; tükenmesine izin vermişiz demektir.

Varlığı olan tükenir elbet!Yokluğu olan değil!Kusur görmekle deriz ya hep!Sevmek görmekle, hissetmek görmekle, hulasa keşfetmek hep görmekledir ya!Görünmez her ne hikmetse bazı ‘eşya’, ‘dide-i nadan’a.

Hayat her zamanki akışına devam ediyordur.Amacınız bellidir.Yolunuz belli…Dünden bugüne gelişerek değişiyorken, ummadığınız bir vakitte bulursunuz onu.Dünyanın albenisine kapılmış milyonlarca insan varken şehrinizde, semtinizde, sokağınızda; zamanınız değişir, mekanınız değişir, algınız değişir.Tüm i.. ( devamı )

BEYHUDE!

Fri, 04 Sep 2009 18:00:00 +0300

Suya düşüyor aksin..Görmüyor musun yapraklar çürümüş,aksin üşümüş..Bana böyle bakma ne olur!Endülüs sahrasında gün sabaha erdiğinde dalgalansın yüreğim.

Ey hicranı ile yandığım!Söyle!Bu okyanusun sonu yok mu?

Beyhude!..Sular kaynağından fışkırıyor,akıyor.Günler birbiri ardınca geçiyor,gidiyor.Biri ölüyor,biri doğuyor.Kan damardan akacaksa, söylemek beyhude!..

Endülüs sahrasına gece inmiş.Serçe olmuş, kanadını savurmuşsun.Nice diyarlar gezmiş, pencereme konmuşsun.Bakıyorsun, bakıyorsun da.. Heyhat ki söyleneni duymuyorsun.Uçma telaşesiyle daldan dala konuyorsun; bir gün bir yerde, başka gün başka yerde..Nereye sığınacağını şaşırıyorsun.

Ey hicranı ile yandığım!Söyle!Sen bir yeri benimsemezsen o yer seni sahiplenmez, bilmiyor musun?

AĞLARIMIZ

Fri, 04 Sep 2009 14:13:00 +0300

Zaman ilerledikçe koşullar değişiyor,değişen koşullarla beraber insanoğlunun gereksinimleri de farklılaşıyor tabii.

Her şey bir nimet.Orak, tarla işleri için bulunmaz bir nimetti örneğin.İnsanlar onunla ürünlerini eskisinden daha zahmetsizce temin edebiliyordu.Yıllar geçti, insanlık geliştikçe onun yerini de üst seviyede makineler aldı.İnsanın işi daha da kolaylaştı.Televizyon olmadığı dönemlerde insanlar radyonun verdikleriyle .. ( devamı )

MUHABBET ZİNCİRİ

Fri, 24 Jul 2009 03:13:00 +0300

-Dünya mecazında kaybolanlara-

Gülün adı;lal olur,hicran olur,aşk olur.

Bahsimiz;bazen bir “Nun” bahsidir ötelerden kopup gelen,bazen bir “Hu”.Adı muhabbet olan ve Hak dostlarının dergahlarında çağıldayan bir şelalenin aks-i sadasıdır bu.Kalbe an be an dolan ebru bir ilmek…

Düğümlerin en güzelini Peygamber-i Zişan atmış zamanında.Hikayeler hep birbirine benzer ya hani.O’nun hikayesi hiçbir hikayeye benzemiyor.

…

İnanan-inanmayan herkes “Emin” diyordu O’na.Herkes gibi beşerdi,öncelikle bunun bilinciyle geçiriyordu günlerini.Sonra, hep yanıbaşında olan bir Hatice’si vardı ki; onu seviyor severken de muhabbetin en saf şekliyle bir zevcin nasıl olması gerektiğinin örneğini sergiliyordu çevresindekilere.Bir zaman sonra, hanesini çocuklarının şenlendirişi ile şefkatin doruklarına çıkan bir baba olmuştu Nebi Aleyhisselam.Ahlakın en güzel örneği O’nda toplanmıştı.Toplumda sade bir fertken de; evinde bir eş,bir baba,bir dedeyken de; çölün kavurucu sıcağında gölgesine sığındığı hurma ağacının altında dostu Ebu Bekir’le sohbetlerinde ve nicelerine arkadaşken de seviliyordu.Özün.. ( devamı )

Sabahın Seheri...

Sun, 15 Mar 2009 15:29:00 +0200

      Sabahın seherinde erken ötüyor kuşlar.İlerleyen bir vaktin eşiğinde yarı uykuda kalmış gözlerin ferini bekliyor karanlık.Gölgesi düşmüş suya bülbülün.Gölgesi zifiri karanlık ahı dağlar deliyor figanından.Bülbülün her nağmesinde ırmağa kan damlaları düşüyor kırık ve ıslak.Göğün yüzü gülmüyor bugün.Bulutlar kırgın güneş doğmak için hevessiz.
     Sabahın seherinde erken ötüyor kuşlar.Güller suskun şimdi.Pembeli kırmızılı incili rayihalı nazenin güller kavuşma vaktini bekliyor.akşamın renginde capcanlı endam ederken nehir boyunda sabahın rengine solgun izler bırakmak layık mıdır gülün boynuna.
     Kuşları seviyorum.Bir zemin üzerinde sabit durmadan uçan kuşları...Bir kuş gibi serazat ruhum fakat bir o kadar da suskun.Kuşlar gibi ötemiyorum zaman var ki!Buna zamanın oyunu mu desek ruhun ataleti mi yoksa biteviye dökülen yaprakların ölüm şarkısı mı?Sana ne demeli ey rüya kokan ses!Kurduğun hülyaların arasına mı karışmalıyız acaba?

24 Aralık 2008

Hatime AKYOL

-Bugün içimde önünü alamadığım bir yazma isteği vardı.Bu yazıyı önceden yazmıştım ama bugün paylaşmak kısmetmiş.Kullandığım klavyenin teknik özelliklerinden dolayı bazı noktalama işaretlerini kullanamadım naçizane özrümü kabul buyurun-

.. ( devamı )

DÜŞ BAHÇESİ

Wed, 20 Aug 2008 23:18:00 +0300

Kırık damlaların cama çiseleyişini izlerken buldu kendini.Penceresinin önünde küçük gövdesiyle ateş çiçeği,sanki olmuş bir nar çiçeği...Damlalar düştükçe tane tane mavi buhurdanın ferahlığı yayılıyordu ciğerlerine.İçi emsalsiz bir temenna ile doluyordu.Uzaktan bir el...Onu gördükçe gülümsüyor,hayalinde canlanan selama kendisi de aynı muhabbetle selam ediyordu.
Üzerine beyaz eteğiyle beraber zeytin yeşili ceketini giyerek yola koyuldu.Sokaklar yağmurun şirin ıslaklığıyla yıkanıyorken şehir o sessiz silüetine büründüğünün farkında bile değildi.Kediler sağa sola kaçıyor,kuşlar yarı ıslak şakımaya devam ediyor,ilerdeki köşe başında minik bir köpek yavrusu kıvranıp duruyordu.Ah ne yapmalı bu yumurcağı acaba?Kendini nasıl da sevdiriyor.Bir ekmek parçası bulsa hemen ağzına atacak.Biraz da kirlenmiş ama olsun.Kıpır kıpır mübarek.
-Gitmem lazım yumurcak,gitmem lazım.Sen nasılsa burda,her zamanki köşende biri karnımın açlığını giderir mi diye bekleyeceksin.
Bugün epey yorulacaktı belli ki.Ellerinde yüklü çantalar, şimdiden yorulmuştu.Belediye otobüsü neyse ki biraz olsun imdadına yetişmişti durakta beklerken.Erkenden bindiği için çok kalabalık yoktu otobüste.Girişte sağdan üçüncü.. ( devamı )

ALIŞMAK

Wed, 28 May 2008 23:26:00 +0300

Zaman ve mekan...Yaşanılan ve yaşanmakta olan...Alışılan ve alışılması zorunlu olan...Ardına dönüp bakmadan gitmek ya da gidebilmek ne zor bazen...Kemençenin tellerine vuran hüzün gibi yakıcı,acıtıcı...Alışmak var lakin!İlla ki alışmak!..İnsanı her yeniliğe hazırlayan bir alışmak...

Akşam...Fonda bir Derya Köroğlu bestesi...Yer yer ağır,aksak...Dinledikçe çocukluğumun en görkemli günlerinin şahidi koca ceviz ağacını anımsıyorum.Çalılıkların arasından usulca girdiğim dikenli böğürtlenler,insanı görüntüsüyle cezbeden kara üzüm salkımları,pembe yanaklı birer genç kızken kırmızı yanaklı tonton teyzelere dönüşen kuşburnular,ince gövdesini aşağıya sarkıtarak akmakta olan suyu seyreden küçük alıçlar...

Onları ardımda bırakırken nasıl da ağlıyordum oysa ki.Hep bildiğim, özgürce gezindiğim,içinde yaşamaktan mutluluk duyduğum bu küçük yerden kopmak nasıl da ağır gelmişti kalbime.

İnsanoğlu konup göçüyor işte.Muhacir bir ruhun pençesine takılan ayaklarımız bizi daima bir yerlere taşıyıp duruyor.Bir yerden başka bir yere...Her defasında hicran,her defasında alışmak...Ne de çabuk alışıyoruz gittiğimiz yerlere.Terk etmek ne denli zorsa,alışmak bir o kadar kolay.Hikmetler deryasından akan bir damla su sadece...

Ömrümüze .. ( devamı )

Ateş...

Tue, 13 May 2008 12:12:00 +0300

"Ateş de aşk ve ölüm gibi, sadece öz nefiste idrak edilebilecek tecrübelerden.Kimse kimsenin yerine yanmıyor ve kimsenin yangını kimsenin yangınına uymuyor."

Mor Mürekkep/Nazan Bekiroğlu
.. ( devamı )

..ışık..

Mon, 05 May 2008 23:32:00 +0300

"..Bu ışığın anlamını çözdüğüm an,korkarım o ait olduğum,o ayrı düştüğüm,o özlemiyle ne olduğunu bile tam bilemediğim bir yangını gönüllü yüklendiğim,kapısını,anahtarını temelli kaybettiğim yeri çözebileceğim.İhtimal kendimi de,onları da.."

Nazan Bekiroğlu/Nun Masalları'ndan..

-Sussam ve hep sen konuşsan her kelimen eksiksiz beni anlatıcak-
.. ( devamı )

Sİ ALBİNA

Sun, 20 Apr 2008 00:23:00 +0300

<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ijTHLl5cmxY&hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src=http://www.youtube.com/v/ijTHLl5cmxY&hl=entype="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object>

Maddeden vazgeçtim manaya geleyim.Mana…Kimsenin tahmin edemeyeceği bir manayla dinliyorum günlerdir bu şarkıyı.Sözleri,müziği,her biri ayrı ayrı büyülüyor insanı.Hele o yakan keman sesine ne demeliyim.Malum,bilenler bilirler geçmişin nostaljisine takılı biri olarak o andan asla çıkmak istemeyen biriyim.Bu şarkıyla da aşkların yalan olmadığı,sevgilerin tenden ibaret kalmadığı,aşığın candan önce cananı düşündüğü zamanlara;bir daha asla geri gelmeyecek zamanlara gidiyor ruhum.Bedenim bu zamanlarda ama ruhum hala eski zamanların buğusunda.Zaman ve mekan arasında kimsenin bilmediği bir yerde,kimsenin bilmediği bir haldeyim.Neyleyim bu da benim kaderim!

Ağlayan Kafe

La Tehzen!İnnellahe meana

Fri, 11 Apr 2008 18:01:00 +0300

Dedim ki; çok yalnızım..

Dedim: Çok yalnızım.
Dedin: ... فَإِنِّي قَرِيبٌ Ben ki sana çok yakınım. Bakara-186

Dedim: Evet biliyorum sen bana yakınsın ama ben senden uzağım, keşke ben de sana yakın olabilseydim.
Dedin: وَاذْكُ.. ( devamı )

DİNLEYİN SESLER KONUŞUYOR DERİNDEN

Mon, 07 Apr 2008 23:33:00 +0300

Her kulun kendine has bir karakteri var özünde.Parmak izimizden saçımızın rengine,bakışımızdan gülüşümüze,ruhumuzu sarmalayan duyguların çeşitliliğine kadar tabir yerindeyse her insan başlı başına bir dünya ve bu dünya oldukça karmaşık bir yapıdan oluşuyor.

Hani bazı özelliklerimiz var ki hamurumuzun mayası kıvamında.Bizi diğer dünyalardan farklı kılan,isimleri aynı olmakla beraber ruhları aynı olmayan iki Esra’yı benzer olmaktan kurtaran yapı taşları…Bazen bunu şöyle tarif etmeye çalışırız: “Bu duygu öyle bir içime işlemiş ki söküp atamıyorum,ne yapsam bu davranışımı yapmaktan vazgeçemiyorum,yaradılışımda var bu benim.Kopmak istesem de kopamıyorum.Ne çare,böyle geldim dünyaya,böyle gitmek var kaderimde.”Değil mi ki sırf bu nedenle anlayışlarımız bile birbirinden ayrı ve kopuk.Bunu ifade için der ki Mevlana:"Siz,karşınızdakinin sizi anladığı kadarsınız."Anlamak ve anlaşılmak üzerine geliştirilen kuramlarda bu şöyle demeye gelir: “Birgün elime kalemi aldım yazıyorum.Çevremde bulunan insanlara sormaya başladım: “(Elimdeki kalemi işaretle)bu ne olabilir sizce?”diye.Herkes kendince bir cevap verdi:Biri onun yazma işlevi gördüğünü,diğeri tutulabilen bir nesne olduğunu,bir başkası ise hayatta meyda.. ( devamı )

GİTME SANA MUHTACIM

Fri, 04 Apr 2008 13:12:00 +0300

<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/FJIsTDFve4s&hl=en"></param><param" name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/FJIsTDFve4s&hl=en"type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object>

Ne berrak bir ses!..Son günlerimin favori şarkısı...
.. ( devamı )

YENİDEN BAŞLAMAK LAZIM HAYATA

Sun, 30 Mar 2008 21:19:00 +0300

Günler olmuş ki hiç bitmeyecek gibi görünen bir hüznün içine çöreklenmişim.Hüzün yıktı mı dersiniz en ağır darbelere karşı bile dayanıklı olan bu yüreği?Hüzün,yıkmak için değil yapmak;onarmak içindir aslında.Hayatımız mutlulukların arasına kara kedi misali giren acıları temizlemekle geçiyor işte.Acının şiddeti yaşanan küçücük mutluluğu gölgeliyemiyor.

Aciz olmaktan dolayı korkmuyorum.Sadece bazen bu acizliği hatırlamak yeniden toparlanmam için bir ümit oluyor gelecek günlerime.Öyle ya ne gam bulutlarının ardına gömülmeli insan,ne de neşe bulutlarının göğsüne yaslanmalı.Herşey zamanında güzel.Allah’ın yıkmadığını kim yıkabilir ki?

Hayat güzel!Hayat yaşanası!Hayat Kuşha Doğan’ın şarkıları.. ( devamı )

"Ahhh!beni vursalar bir kuş yerine"

Tue, 18 Mar 2008 23:51:00 +0200

Siz hiç hissiz bir hale geldiniz mi?Boşluktaki bir taş gibi durgun,hareketsiz belki kımıldanamıyacağınız için çaresiz bir hale?

Oysa ki yanında susabildiğim ve yanımda susabilen dost silütlerinin varlığına o denli hasretim ki.Sadece varlığımla yüreğimin dilinden anlayabilen ve orada gördüklerini gözleriyle bana aksettirebilen bir dosta öylesine muhtacım ki.Biz bizden çıkmışken,kendi kendimize bu kadar karmaşıkken nasıl yakalarız böyle bir şeyi bilmiyorum. “Sanma ki senden uzağım”diyenler bir gün en derinime girseler de halimi görseler.Acıdan harabeye dönmüş kalbime biraz olsun derman sunabilseler.Yüzüm olanca sevimliliğiyle güldüğü halde kalbim ağlıyorken onun gözyaşlarını durdurabilseler.

Ne kadar acizim Ya Rabbi!Acziyetim dayanılmaz oldu artık. “Ahhh!beni vursalar bir kuş yerine”.Düşse de küçük bedenim toprağa,oracıkta kalakalsam.

Ağlayan Kafe

18 Mart 2008/Salı

Resimlerin Dilinden..

Mon, 10 Mar 2008 14:40:00 +0200

Susmak zamanı şimdi..Yağmur olup toprağa karışmak..Sessizlik en güzel sestir duyabilen için..Biraz da sessizliğim konuşsun.Harfsiz bir dil bulalım içimizde..
.. ( devamı )

Yaa Huu!

Sun, 02 Mar 2008 16:10:00 +0200

Bugün en derinimizde bir korkuyu hatırlıyalım istedim.Bütün gün bu korkuyu tüm bedenimizde hissederek geçirelim.Biliyorum ki birçoğunuz bu korkunun ne olduğunu hemen hatırladınız.Bir kısmınız da bu satırları okudukça anımsayacak.Ve belki bazılarınız da yeni tanıyacaksınız bu korkuyu.İlk defa kalbimden geçeni olduğu gibi aktarıyorum sizlere.şimdiye kadar şiirlerimde,yazılarımda hep üstü kapalı bir dil kullandım.Kendimi kastederek işledim o mısraları ama hep bir başkasına olmuş gibiydi yaşananlar.Oysa ki hepsinde ben vardım.Nefsim ve ben!”Bir ben vardır bende, benden içeru” diyen Yunus her kelimemde yanıbaşımdaydı.Bundan sonra da böyle…

Gelelim korkumuzun ne olduğuna:Korkuların en güzeli,en yaşanması gerekeni ve en uyarıcısı olan Allah korkusuna.bugün her şeyden el etek çekip bu korkuyu tadalım,onun üzerinde tefekkür edelim ne dersiniz?Gecemi bu korkuyla geçirdiğim için tüm bunlar…İçimdeki benle dışımdaki benin savaşı…Bu ne büyük savaştır bilir misiniz?Tüm savaşlardan,kanlı eylemlerden hatta ölümle biten savaş hikayelerinden daha tesirli bir savaş!İnsanın kendiyle savaşı!..Yaşamak lazım illa ki.Hataya düştüğümüzde uyarılmak adına yaşamak lazım.Kendimize çeki düzen vermek adına yaşamak lazım.Allah’a dönmek adına yaşamak lazım.Her hücrede o korkuyla irkilmek lazım.

KALBİMİ TİTRETİYOR SESİN

Sat, 01 Mar 2008 23:23:00 +0200

Adı konmamış sevdalar yaşarmış aşık! “Geçmişler geleceğe,suyun suya benzemesinden daha çok benzermiş.”(1)Kah bin yıl öncesini,kah bin yıl sonrasını dillendirirmiş nağmeler…Muhabbetten örülü gönül saraylarının duvarlarında pşinenin sesi yankılanırmış “wer seru”.(2)

Gündüzün aydınlığında,gecenin alaca karanlığında ceuq’e başlarmış köyün gençleri.Pşine konuşmaya başlarmış;geçmişi yad ettirir,geleceğe yadigar olacak hikayeler anlatırmış “wer seru”.Bir pşaşe ile bir şawe zaman ve mekandan ayrı, kendi dünyalarında ceuqleriyle baş başa kalırlarmış.Sonra pşaşeler,şaweler werşer ederlermiş zeheslerde.Pşine sesiyle titreyen kalpler,gün ışıyana kadar muhabbetin tadına doyamazlarmış.

Aşığın kalbi güzel olan her sesle kendinden geçermiş ama pşine sadece bir Çerkes’in kalbini titretirmiş ince uzun….. ( devamı )

BAHAR VE KIŞ

Mon, 21 Jan 2008 22:48:00 +0200

Güneşin doğuşu görünür
               Etrafı aydınlatır ışık
               Dünya bu cümbüşle barışık
               Zaman adeta duruverir

               Ağaç dallarında çiçekler
               Doruklar beyaz,yerler yeşil
               Pınarlar akar şırıl şırıl
               Gözler rüyaya dalıverir

               Sanma ki zaman akmaz,durur
               Başlangıçlar sonuçlara denk
               Her yerde başkaca bir ahenk
               Dün gelen,yarın gidiverir

               Mevsimler geçer birer birer
               İlkbahar,yaz,sonbahar,kışla
               Ömrümüz tükenir zamanla
               .. ( devamı )

BEŞ YÜZ YILIN SİLEMEDİKLERİ

Thu, 27 Dec 2007 22:32:00 +0200

     Havanın en karanlık anında yıldızlar dökülür birer birer gökyüzüne.El ayak çekilip herkes uykuya daldığında onların konuşmaları başlar.Işığını sadece gecenin yoldaşlarının görebildiği , “Seteney” çiçekleridir onlar. “Gubate ile Genar”ı , “Kambot ile Latse”yi , güzelliği Kafdağı’nın ardında ; kimsenin anlamadığı hüznü de kalbimde yadigar kalan güneş yüzlü Adiukh’u ,korku bilmeyen Sosrıkho’yu ,varlığının gölgesini hala üzerimizde hissettiğim Seteney Guaşe’yi ,çoban Janko’nun Han kızı Kafe için söylediği şarkı eşliğinde “Uzaklar”ı anlatırlar birbirlerine.Yolların alıp götürdüklerini…

     15.yüzyılda tarihi belirsiz bir zaman yaşanır.O yıllarda (kör) Yinal adında bir prens yaşar.Beslan adında bir oğlu gelir dünyaya.Sonra sülalesinin adını onun isminden alan torunu Khanıkho doğar.

     Yinal’ın vefatından sonra çocukları miras yüzünden savaşırlar.Khanıkho’nun babası yumuşak ve saf huylu olduğundan kardeşleri ile savaşmaz.Beslan yaşland.. ( devamı )